Eğer sınavıma daha 3-4 gün varsa mümkün değil bünyem kaldırmıyor ders çalışmayı. Kendimi kandırmak için yapmadığım kalmıyor ama, yok hiç bi yararı.
Hadi çalışmıyorum, o zaman kendin için yararlı şeyler yap. Ne yaptım peki, evi temizledim(tamam bu iyi bişey), yemek yaptım(idare eder.), sonrası neredeyse tamamen internet başındaydım. Hayatımı çürütüyorum resmen bu yaşımda. Yok ki şöyle bi arkadaşım içimi açsın çıkalım dışarı, yiyelim içelim gezelim motive olalım sonra da dersime döneyim. Çok seviyorum arkadaşlarımı ama, olmuyor işte. Herkes bana uyamıyor ben de onlara. Ben çok serbestim diğerlerine göre. O yüzden pat diye gezmeler, karar değişiklikleri yok hayatlarında. Neyse, buna da şükür.
Üniversite bitmek üzere. İsterdim ki daha dolu anılarla mezun olayım, hatırladıkça içim gitsin. Olmadı, malesef. Keşke sevgilimle aynı şehirde olabilseydik, hatta şehri geçtim aynı ülkede.. O zaman EMİNİM hiç sıkılmazdım. Biliyorum ki o her daim benimle olacaktı ve elinden geldiğince bana hayır demicekti. Ben de ona tabi ki...
Yine de iyi ki var o.. Günde en az 2 saat yüzünü görüp konuşabiliyorum ya buna da şükür. Ah bi de okulu bitse. Bizde durumlar tam tersi malesef ben okulu bitiriyorum bakalım ama onun henüz hiçbişey belli değil.
Ne denir ki , kıs-met.
Caio!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Ben de bişi dicem